„—Mogłaś się tego spodziewać.
— Toteż spodziewałam się. Ale nie przeczuwałam, e potrafią być tak złośliwe.
Wziął ją delikatnie w ramiona i ucałował.
— Zostaw je mnie — odparł. — Dziś wieczór po olacji przyjdę do was. Może uda mi się przekonać
je, że nie jestem tak strasznym człowiekiem. Lecz zaledwie przestąpił próg domu Begcmanów. dał sobie sprawę, że znalazł się we wrogim obozie "ad domem sześciu kobiet unosiła się złowieszcza tmosfera. Wyczuwało się, że nigdy nie przełamał ej męski głos, żc nigdy męski krok nie rozbrzmieal w tych ścianach.
Zaprowadzono go do salonu. Było tu zimno i pahniało pleśnią; od miesięcy nikt nie przebywał w tym pokoju. Vincent znał imiona czterech sióstr, "ecz nie próbował skojarzyć imion z twarzami. Wszystkie wydawały mu się karykaturami Margot. Najstarsza z córek, która prowadziła gospodarstwo, podjęła się roli inkwizytora.
— Margot powiedziała nam. że pan chce ją poślubić. Czy wolno nam zapytać, co się stało z pańską żoną w Hadze
Vincent wyjaśnił, że stosunki z tamtą kobietą są zerwane. Atmosfera w salonie oziębiła się jeszcze o parę stopni.
— Ile lat pan liczy, Mijnheer Van Gogli
— Trzydzieści jeden.
— Czy Margot powiedziała panu, że ma już...
— Wiem, ile lat ma Margot.“(8)